SwipeBite

Werken met een opdrachtgever

In het tweede blok kregen we voor het eerst de kans om aan de slag te gaan met een echte opdrachtgever. Deze samenwerking gaf het project meteen een andere dynamiek: je werkt niet langer alleen vanuit je eigen ideeën, maar je denkt actief mee met iemand die een duidelijke visie en behoefte heeft. Dit maakte het project extra motiverend en leerzaam. Ook werkte we in een eigen samengesteld team. Dit was natuurlijk ook leuk om zo iets te verkennen met je vrienden.

Het proces

We hebben geleerd om verschillende technieken te gebruiken om je project en doelgroep beter te verkennen. Zo leerde we interviews doen, empathy maps maken, gerelateerde projecten onderzoeken en nog veel meer. Dit zorgde voor leuke tools die we nu nog regelmatig gebruiken. Ook leerde we ontwerpeisen opstellen. Hierdoor leerde we om doelstellingen neer te zetten die niet te specifiek en niet te uitgebreid zijn. Het proces vond ik wel een uitdaging. Je moet veel bronnen onderzoek doen. De interviews daarintegen vind ik altijd wel spannend, maar ook heel leuk om af te nemen. Dit zou ik in mijn Stage ook verder willen leren en thuis in leren voelen.

Wat wou de opdrachtgever?

Je voelde dat je werk ergens toe deed, het had een concreet doel én een echte eindgebruiker. Onze opdrachtgever richtte zich op een actueel en maatschappelijk belangrijk probleem: duurzaamheid. Duurzaamheid blijft natuurlijk een heel breedt onderwerp. Daarom kozen wij voor specifieker op voedselverspilling in te gaan. Wereldwijd worden er jaarlijks enorme hoeveelheden voedsel weggegooid, terwijl er tegelijkertijd miljoenen mensen met honger kampen. Wij kregen de uitdaging om een digitale oplossing te bedenken die bijdraagt aan het verminderen van die verspilling.

Het idee

Tijdens onze brainstormsessies zochten we naar een originele invalshoek. Op een gegeven moment viel het idee: “Wat als we het principe van Tinder gebruiken, maar dan voor eten?” Een speelse, toegankelijke app waar gebruikers maaltijden kunnen 'swipen' en met elkaar kunnen matchen. Zo kan degene die kookt ingeven welke restjes ze nog hebben en kan de rest van het gezin swipen tussen allerlei gerechten met die ingrediënten. Zo maken ze de restjes op en is iedereen blij met wat er op tafel komt. Ook geef je zo het gevoel aan de kinderen dat zij het voor het zeggen hebben. We ging direct schetsen. Eerst een Narrative storyboard, en enkele schetsen. Het idee werd meteen enthousiast ontvangen binnen het team én door de opdrachtgever.

Tinder met eten?

Het concept was eenvoudig, herkenbaar én schaalbaar. De app combineerde gebruiksvriendelijkheid met maatschappelijke impact, een combinatie die in de huidige digitale wereld erg relevant is. We werkten het idee visueel uit, onderzochten mogelijke functies, maakten wireframes en dachten na over hoe de interactie tussen gebruikers eruit zou kunnen zien. Daarnaast besteedden we aandacht aan het doelpubliek, de bruikbaarheid, en hoe we mensen zouden motiveren om actief deel te nemen. Voor mij persoonlijk was dit een van de meest inspirerende projecten tot nu toe. Het voelde als een brug tussen creativiteit en realiteit.

Als ik ooit de kans krijg, zou ik dit concept graag verder ontwikkelen en tot een echt product maken. Niet alleen omdat het een goed idee is, maar omdat het potentieel heeft om écht een verschil te maken.